شکاف بین اروپا و آمریکا فراتر از نتیجه انتخابات ۲۰۲۰ !؟
شکاف بین اروپا و آمریکا فراتر از نتیجه انتخابات ۲۰۲۰ !؟

دانانیوز:  با نزدیک شدن به موعد برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا(۱۳ آبان امسال) و بروز اختلافات فراوان سیاسی، امنیتی، اقتصادی و حتی زیست محیطی کاخ‌سفید با اتحادیه اروپا در هشت سال گذشته، تصور عمومی در قاره سبز این است که این شکاف و بی‌اعتمادی حتی با روی کار آمدن «جو بایدن» رقیب دمکرات «دونالد […]

دانانیوز:  با نزدیک شدن به موعد برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا(۱۳ آبان امسال) و بروز اختلافات فراوان سیاسی، امنیتی، اقتصادی و حتی زیست محیطی کاخ‌سفید با اتحادیه اروپا در هشت سال گذشته، تصور عمومی در قاره سبز این است که این شکاف و بی‌اعتمادی حتی با روی کار آمدن «جو بایدن» رقیب دمکرات «دونالد ترامپ» اصلاح نخواهد شد.

به گزارش دانانیوز به نقل از ایرنا، حالا دیگر بر کسی پوشیده نیست که ترامپ علاقه چندانی به اتحادیه اروپا ندارد. این عدم علاقه ظاهراً دوطرفه است. تابستان امسال و در ادامه همه گیری کرونا، اتحادیه اروپا، آمریکا را از لیست کشورهای بی خطر خارج کرد و به مسافران آمریکایی اجازه ورود به خاک اتحادیه اروپا را نداد. هر چه هم گفتند که این تصمیم دلایل سیاسی ندارد، اما سخت بتوان باور کرد. 
ترامپ با اتحادیه اروپا در مسائل بیشمار سیاسی، فرهنگی، امنیتی، اقتصادی و محیط زیستی اختلاف دارد. از آن جمله می توان به خروج از معاهده پاریس و تهدید به خروج از ناتو اشاره کرد. ترامپ به اتحادیه اروپا نه به عنوان یک متحد یا حتی شریک، که به عنوان یک رقیب نگاه می کند. 
به همین دلایل عجیب نیست که نهادهای اتحادیه اروپا و کشورهای عضو امیدوار باشند که جو بایدن برنده انتخابات باشد. بایدن تمایل بیشتری به چند جانیه گرایی دارد و گفته می شود مخالف جنگ اقتصادی و نبرد تعرفه ها بر علیه اتحادیه اروپاست. 
با این حال حتی در صورت برنده شدن بایدن هم بعید است روابط اتحادیه اروپا و آمریکا به سطح قبلی برگردد. اروپایی ها هرگز مطمئن نخواهند بود که چهار سال بعد، فردی رادیکال تر از ترامپ رئیس جمهور نشود. 
اکنون اروپا از نظر استراتژیک در یک دوراهی قرار دارد. از طرفی تمایل دارد با چین روابط تجاری گسترده تری برقرار کند. از سوی دیگر امیدوار است با ظهور چین به عنوان رقیب اصلی آمریکا و شکل گرفتن یک قطب بندی جدید بتواند بار دیگر جای خود را به عنوان یک سوگلی در قلب آمریکا باز کند. در واقع یک دشمن بزرگ است که می تواند یک رقیب را به دوست تبدیل کند. 
اما از سوی دیگر بعید است که سیاست فعلی آمریکا بدون صدمه زدن به تمامیت اتحادیه اروپا خاتمه یابد. هفته گذشته آشکار شد که سفیر آمریکا در هلند، پیت هوکسترا (Pete Hoekstra)  در محل سفارتخانه میزبان یکی از احزاب راستگرای افراطی و ضد مهاجر هلند بوده است. در سفر نخست وزیر مجارستان، «ویکتور اوربان» به واشنگتن، وی مورد استقبال دوستانه ترامپ قرار گرفت. اوربان به طیف راستگرای سیاستمدارن اروپایی تعلق دارد و سایستهای افراطی او در زمینه دادگاه ها، دانشگاه ها و بانک مرکزی مورد انتقاد اتحادیه اروپا بوده است.

اتحادیه اروپا در مورد مسائل متعددی با ترامپ اختلاف نظر دارد. از جمله موضع سخت و بی گذشت ترامپ علیه ایران همواره برای آنها غیرقابل درک بوده است. دولت آمریکا در دوره ترامپ از هیچ عملی برای سنگ روی یخ کردن اتحادیه اروپا دریغ نکرد. در مسائلی مانند خروج یکجانبه از برجام و یا انتقال سفارتخانه به بیت المقدس بدون مشورت با اروپا عمل کرده است. دولت ترامپ همچنین به طور آگاهانه در تلاش است تا با نادیده گرفتن موجودی به نام اتحادیه اروپا، با کشورهای اروپایی به طور تک تک وارد معامله و تنظیم قرارداد شود. کاری که می تواند یکپارچگی اتحادیه اروپا را تضعیف کند. 
به طور کلی تصور عمومی در اروپا این است که دیگر نمی توان به آمریکا اعتماد کرد و این بی اعتمادی حتی با کنا رفتن ترامپ نیز درمان نخواهد شد. یک دیپلمات آلمانی بدون ذکر نام به سی ان ان می گوید “در آلمان گفتگوی داخلی بزرگی بر سر اینکه آیا حتی با برنده شدن بایدن هم دیگر می توان با آمریکا همکاری کرد یا نه در جریان است. چرا که آنها دیگر خیلی غیرقابل اعتماد هستند.” اعتمادی که آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم با هزینه و صرف وقت زیاد مانند طرح مارشال و یا سخنرانی تاریخی کندی در برلین غربی بدست آورده بود به سرعت از بین رفته است. 
از دید دیپلمات‌ آلمانی و همکاران اروپایی آنها در بروکسل، اکنون سیاست خارجی آمریکا بیشتر مولود واقعه یازده سپتامبر و نبرد علیه تروریسم است تا جنگ جهانی دوم. به همین دلیل اروپا دیگر جایگاه خاصی در سیاست خارجی آمریکا، متفاوت از بقیه ملل ندارد. 
اروپا ممکن است تصور کند که می تواند از فرصت بدست آمده برای شکل دادن به یک سیاست مستقل از آمریکا استفاده کند. اما فرار از حوزه نفوذ سیاسی آمریکا برای اروپا بدون دادن هزینه سنگین ممکن نخواهد بود و بعید است پس از دادن این هزینه دیگر اروپای متحد و یکپارچه ای باقی مانده باشد.