آشنایی با افتخارات جهانی ایران زمین؛ پروفسور لاله حق وردی، فیزیکدان ایرانی برنده جایزه شرودینگر
آشنایی با افتخارات جهانی ایران زمین؛ پروفسور لاله حق وردی، فیزیکدان ایرانی برنده جایزه شرودینگر

به گزارش دانانیوز، نوشته محسن وفانژاد _ دکتر لاله حق وردی یک فیزیک دان ایرانی است که در تیم پژوهشی انستیتو هلمهولتز آلمان فعالیت می کند. او اخیرا به همراه سه عضو دیگر تیم موفق به دریافت جایزه شرودینگر بابت تحقیقات خود شدند. این جایزه هر سال به طرحی خلاقانه تعلق می گیرد که در […]

به گزارش دانانیوز، نوشته محسن وفانژاد _ دکتر لاله حق وردی یک فیزیک دان ایرانی است که در تیم پژوهشی انستیتو هلمهولتز آلمان فعالیت می کند. او اخیرا به همراه سه عضو دیگر تیم موفق به دریافت جایزه شرودینگر بابت تحقیقات خود شدند.

این جایزه هر سال به طرحی خلاقانه تعلق می گیرد که در حقیقت پژوهشی بین رشته ای میان ریاضیات، فیزیک و علوم طبیعی است. حق وردی نیز به عنوان یک فیزیکدان در تیمی فعالیت دارد که پژوهش های ژنتیکی روی سلول های بنیادی انجام می دهند.

این تیم موفق شده تا برای اولین بار، حجم عظیمی از اطلاعات بیولوژیک را در دسته های مشخص ارزیابی کند و حق وردی نیز فعالیت های ژنتیکی سلول های مورد پژوهش را تحلیل کرد. حق وردی و سه عضو دیگر این تیم، به خاطر دستیابی به این موفقیت بزرگ امسال جایزه شرودینگر را از آن خود کردند.

اروین شرودینگر دانشمندی اتریشی بود که خدمات بسیاری به علوم تجربی کرد و در سال ۱۹۳۳ برنده جایزه نوبل شد. جایزه شرودینگر اولین بار در سال ۱۹۵۶ به خود وی داده شد و پس از آن دانشمندان و محققین برجسته قادر به دریافت آن بودند. شرودینگر چند سال بعد در سال ۱۹۶۱ در حالی که ۷۳ سال سن داشت به علت ابتلا به بیماری سل چشم از جهان بست. منبع: Helmholtz

Laleh Haghverdi analysierte die genetische Aktivität von Zellen, die sich hin zu Blutkörperchen entwickeln. Ähnlich wie bei dem Projekt mit den mikroskopischen Zeitrafferaufnahmen interessierte die Forscherin nicht, was eine große Anzahl Zellen in ihrer Gesamtheit tut. Vielmehr machte sich Laleh Haghverdi zunutze, dass Molekularbiologen heutzutage einzelne Zellen messen können. Sie können auf Einzelzellniveau bestimmen, welches der 20.000 Gene, die ein Mensch besitzt, gerade aktiv ist. Durch solche Analysen entsteht eine riesige Menge an Ergebnissen, die in gigantischen Datenbanken abrufbar sind – und daraus liest die Physikerin mit ihren Computermodellen, wie jede einzelne Zelle sich fortentwickelt zu einer ausdifferenzierten Zelle. “Meine Arbeit war, als würde ich das Puzzle eines Baumes zusammensetzen, dabei sind die Einzelzellen die Puzzlestücke”, erzählt die Forscherin. “Ich konnte sie sortieren, um das gesamte Bild zu bekommen. So konnten wir schauen, welche Zellen sich am Stamm des Baumes befinden und welche Zellen an den Ästen, also später in der Entwicklung.”