تاثیرات فناوری بر سبک زندگی و تغییرات شهری
تاثیرات فناوری بر سبک زندگی و تغییرات شهری
دانانیوز: محققان و اقتصاددانان دریافته اند که اقتصاد جدید بر مبنای انجام کار در خانه دارای چالش ها و همچنین مزایایی است که تأثیرات اجتماعی ناشی از انتقال گسترده به کار از راه دور در ابعاد وسیع را به همراه دارد.

به گزارش دانانیوز (گروه فناوریهای پیشرفته و هوش مصنوعی)، *میثم عباسی– با وجود تاثیر فناوری بر جنبه های مختلف اجتماعی، صنعت، کشاورزی و….گزارش زیر در برگیرنده تاثیرات فناوری بر ۴ بخش می باشد که به ترتیب شامل اکوسیستم، اقتصاد دیجیتال، نوآوری صنعتی، آینده و راهکار های هوشمند هستند.
در حالی که کشور های جهان به مبارزه با بیماری همه گیر Covid-19 ادامه می دهند. ماندن و کار در خانه مفهوم جدیدی نیست. با این حال، از مارس ۲۰۲۰ تعداد بیشتری از شرکت ها در سراسر جهان – از جمله شرکت های بزرگ فناوری مانند گوگل ، فیس بوک و توییتر – برنامه های خود را برای ادامه کار کارمندان از راه دور به هر کسی که مایل به انجام این کار است اعلام کرده اند. محققان و اقتصاددانان دریافته اند که اقتصاد جدید بر مبنای انجام کار در خانه دارای چالش ها و همچنین مزایایی است که تأثیرات اجتماعی ناشی از انتقال گسترده به کار از راه دور در ابعاد وسیع را به همراه دارد. افزایش ناگهانی افرادی که از خانه کار می کنند به وضوح چهره و روح شهرها ، به ویژه شهرهای بزرگ را تغییر می دهد. در ایالات متحده ، چندین شهر با اندازه متوسط ​​برنامه های تشویقی را با هدف جذب کارگران از راه دور که قصد جابجایی دارند ، گسترش داده اند. برای دهه هاست که مشاغل و فرصت ها در کلانشهرهای بزرگ متمرکز شده اند. در شهرهای بزرگ، این موضوع به چرخه ای اقتصادی بدون توقف تبدیل شده است. مسئله تفاوت ساختار های اقتصادی بین کلان شهر ها و شهرهای کوچکتر در سراسر جهان وجود دارد. با این حال ، پتانسیل گسترش کار از راه دور ممکن است این مسئله را تغییر دهد، و این فرصت را برای گسترش اقتصادی و همچنین فرصت های دیگر در شهر های کوچک و متوسط فراهم سازد. برای اقتصاددان دانشگاه استنفورد، نیکلاس بلوم، روند جدید کار در خانه در مقیاس جهانی دارای چالش ها و همچنین مزایایی است که می تواند تأثیرات اجتماعی ناشی از انتقال وسیع کار از طریق منزل را به همراه داشته باشد. نیکلاس بلوم ، که استاد اقتصاد ویلیام دی ابرل در دانشکده علوم انسانی و علوم استنفورد و عضو ارشد موسسه تحقیقات سیاست اقتصادی استنفورد (SIEPR) می باشد، بر اقتصاد کار، شیوه های مدیریت و نظریات عدم اطمینان متمرکز است.
کار کردن از راه دور و از خانه چگونه می تواند تحولات نظیر شهرهای هوشمند و چشم انداز زیرساخت های شهری را تحت تأثیر قرار داده یا تغییر دهد؟
در چگونگی کار کردن از خانه، نیکلاس بلوم به سیاستگذاران و رهبران تجاری پیشنهاداتی می دهد از جمله این که کار از راه دور را به بخشی دائمی از فضای کار در طی این انتقال مهم به آینده کسب و کار تبدیل کنند. از نظر بلوم، انفجار روند کار از راه دور نه تنها تأثیرات خود را در سطح اجتماعی نشان می دهد بلکه تأثیر فزاینده ای در رشد شهرها خواهد داشت. به عقیده اشخاصی نظیر بلوم رشد مراکز شهری کلاسیک رو به توقف خواهد بود. در طی پاندمی کرونا، قریب به اتفاق کارکنانی که به کار از راه دور روی آورده اند، قبلاً در دفاترمرکزی شهرها کار می کردند. بررسی ها نشان می دهد که با تبدیل حضور فیزیکی کارکنان به حضور مجازی قسمت اعظمی از هزینه های حمل و نقل، خوراک و پوشاک و شهری کاهش می یابند.
در کشور آمریکا در دهه ۸۰ مراکز شهری به شدت گسترش می یافتند. اغلب تحصیل کردگان و نیروی کار جوان به کلان شهر ها کشیده می شدند اما در سال ۲۰۲۰ به نظر می رسد ورق برگشته و به مدد دیجیتالیسم و پاندمی شاهد یک روند مهاجرت معکوس از شهر ها هستیم.
 ” امروزه شکل جدیدی از شهر ها در حال شکل گیری اند. به مدد پتانسیل های صنعت دیجیتال و بروز پاندمی کرونا سبک جدیدی از نحوه زندگی و کسب و کار شکل گرفته است و شهر های بزرگ در حال واگذاری جایگاه کلاسیک خود در کسب و کار به شهر های کوچک تر هستند.“
به گفته کارشناسان حرکت نیروی کار به خارج از مراکز شهری رونقی را برای حومه و مناطق روستایی ایجاد خواهد کرد. با توجه به نیاز به فاصله اجتماعی، بنگاه های تجاری و خدماتی در حال کاهش تراکم فضای اداری شان هستند. با روندی که شروع شده است شاهد مهاجرت از حضور در آسمان خراش ها به شهرک هایی با ساختمان های کم ارتفاع هستیم.
” کلان شهر هایی مانند لندن، نیویورک، تهران، قاهره و …. در دوران کرونا با مشکلات عمده ای در زمینه جابجایی اشخاص با حفظ فاصله اجتماعی روبه رو هستند. این موضوع زمینه ای را برای رشد بیشتر راهکار هایی برای انجام کار ها از خانه هموار کرده است.“
به نظر می رسد حتی با کاهش روند بیماری کرونا و بازگشت تدریجی به وضعیت سابق شرکت ها هنوز هم به کاهش تراکم فیزیکی کارکنان و انجام امور از طریق خانه ادامه خواهند داد. نظر سنجی ها نشان می دهند که تا ۲۵ درصد از شرکت ها رغبت چندانی برای بازگشت به حضور پر تراکم و شلوغ شان ندارند. اشخاصی از جمله بلوم اعتقاد دارند که نگاه های کسب و کار ها امروزه در حال تغییر سریع به حومه شهر هاست تا مراکز گران قیمت و شلوغ کلان شهر ها.
” مفهوم کلاسیک شهر ها مانند بسیاری از مفاهیم دیگر در حال تغییر است. با گسترش فناوری های نوین مفاهیمی مانند شهر های هوشمند رونق گرفته اند که به نظر می رسد از نسل جدیدی از سبک زندگی شهری و روابط اجتماعی را رقم خواهند زد.“
شهر های هوشمند، بازتعریف مفاهیم
ابتدا نگاهی به تعریف شهر هوشمند داشته باشیم. اصطلاح شهر هوشمند مفهوم جدیدی نیست واولین بار در اواخر قرن ۲۰ ساخته شد. یک شهر هوشمند ترکیبی از اینترنت اشیا (IOT )، دستگاه های تلفن همراه، راه حل های نرم افزاری، رابط های کاربری (UI) و شبکه های ارتباطی با سرعت بالا است.
برای بازار جهانی شهرهای هوشمند رشد مداومی انتظار می رود. موسسه (PwC) پیش بینی می کند طی چند سال آینده رشد مداوم شهرهای هوشمند در سراسر جهان افزایش خواهد داشت. طبق گفته PwC ، پیش بینی می شود ارزش کل بازار جهانی شهرهای هوشمند تا سال ۲۰۲۵ بیش از ۲٫۵ میلیارد دلار برسد. از نظر PwC ، یکی از مهمترین و پویا ترین جنبه های شهرهای هوشمند، تکامل نقش و روابط بین شهروندان در خلق آن هاست. مانند سازمان های دولتی که هدف شان بهبود و مدیریت سبک زندگی، رفاه و امنیت جامعه می باشد، این بار شهروندان و بخش خصوصی با ساخت، بودجه و مدیریت زیرساخت های دیجیتال شهری و خدمات دیجیتالی نقش آفرینی خواهند کرد. با ظهور شهرهای هوشمند ، تغییرات در چشم انداز ناشی از سن فعلی کار در خانه نیز شاهد تحول خواهد بود و اثرات هوشمند سازی بر مواردی نظیر سن بازنشستگی نیز تاثیر خواهد گذاشت.
”با گسترش شهر های هوشمند شاهد تغییرات در چشم انداز ها و روابط شهری می باشیم. به نظر می رسد در موضوعاتی نظیر مدیریت شهری، توسعه شهری و حتی کنترل فرآیند های شهری شاهد رشد حضور شهروندان خواهیم بود و وظایفی که به صورت کلاسیک بر عهده نهاد های دولتی است کم کم بر عهده خود شهروندان قرار خواهد گرفت.“
مدل توسعه ۳ لایه شهر هوشمند
گروه Pwc شهر هوشمند را مانند یک سیستم می داند. برای PwC ، روابط بین دو یا چند ذینفع اصلی در یک شهر هوشمند مانند یک سیستم بهم پیوسته سه لایه در حال تکامل است. تغییر چارچوب های ساخت، تأمین اعتبار و بسترسازی تحویل زیرساخت های دیجیتالی شهر هوشمند در سال ها و دهه های آینده از جمله موارد اجباری در سیستم پیشنهادی است. بر همین اساس مدل توسعه سه لایه برای شهرهای هوشمند مد نظر PwC به شرح زیر می باشد :
I. در لایه اول ساختارهای قراردادی سنتی بین نهادهای دولتی و ارائه دهندگان بخش خصوصی، ارائه خدمات و زیرساخت ها مانند سیستم های مدیریت پارکینگ، مدیریت ترافیک و کنترل شهری به یک شبکه ارتباطات عمومی مانند Wi-Fi عمومی متکی خواهد بود.
II. در لایه دوم توسعه و استقرار سرویس های خلاقانه در زیرساخت های شهر دیجیتال پایه مانند خدمات نوین پرداخت های بانکی باعث تسهیل فرآیند ها خواهند شد.
III. در لایه سوم تمرکز بر توسعه اکوسیستم دیجیتال در زیرساخت های دیجیتالی شهر و اطراف آن باعث ایجاد محصولات و خدمات جدید، مشاغل و فرصت های درآمدزایی هم برای دولت و هم بخش خصوصی خواهد شد.
با گسترش روند فعلی در راستای توسعه دیجیتالی زیرساخت های خدمات شهری و هوشمند سازی شهر ها به نظر می رسد شاهد توسعه شهر های کوچک و متوسط خواهیم بود. روند های فعلی در کسب و کار در حال جایگزینی با روند هایی هستند که کمترین هزینه را به شرکت ها و پیمانکاران تحمیل کنند. به نظر می رسد با افزایش فاصله گذاری های اجتماعی و انجام کار با پرهیز از تراکم شاهد یک رویه جدید در تعاریف کلاسیک شغلی هستیم. افزایش نفوذ صنعت دیجیتال و تاثیرات آن بر کسب و کار و حتی سبک زندگی باعث شکل گیری تعاریف جدید در شهر و شهروندان شده است. این موضوع به نوبه خود درحال شکل دادن به شهر هایی است که بر خلاف کلان شهر های فعلی دارای تراکم جمعیت بالایی نیستند اما به مدد استفاده از فناوری دارای بازده چندین برابر می باشند. موضوعی که به نظر می رسد تا ۱۰ سال آینده اثرات اش را به وضوح برجای خواهد گذاشت و شاهد رشد شهر های هوشمند خواهیم بود. شهر هایی که به مدد شبکه ارتباطات، فناوری هایی مانند اینترنت اشیا و هوش مصنوعی سبک زندگی جدیدی برای شهروندان شان ایجاد خواهند کرد.

*مهندس میثم عباسی، پژوهشگر و متخصص هوش مصنوعی در پژوهشکده فناوریهای پیشرفته و هوش مصنوعی وابسته به پژوهشگاه فرهنگ و هنر