بایزید مردوخی: آینده، غایب بزرگ بودجه‌نویسی است!
بایزید مردوخی: آینده، غایب بزرگ بودجه‌نویسی است!

دانانیوز: بودجه‌نویسی در ایران بیشتر به فعل چانه‌ زنی شبیه است…هرچه قدر پول به بدنه عاطل و باطل تحقیقات تزریق شود، بازده و برون‌دادی نخواهد داشت…
ما هنوز به اقتضائات دنیای مدرن واقف نشده‌ایم…اگر ما بخواهیم بودجه را بخصوص بودجه جاری را با درآمد نفت ببندیم و همه نیز سهم بخواهیم، مطمئنا به نتایج خوبی برای آینده نخواهیم رسید.

به گزارش گروه اقتصاد و توسعه پایدار دانانیوز، انچه در ادامه می آید گفت‌وگویی است با آقای بایزید مردوخی در خصوص بودجه نویسی و فضای عالب چانه زنی در بودجه نویسی ایران که مطالب مهمی را مطرح کرده اند:

بودجه‌نویسی در ایران بیشتر به فعل چانه‌ زنی شبیه است…هرچه قدر پول به بدنه عاطل و باطل تحقیقات تزریق شود، بازده و برون‌دادی نخواهد داشت…
ما هنوز به اقتضائات دنیای مدرن واقف نشده‌ایم…اگر ما بخواهیم بودجه را بخصوص بودجه جاری را با درآمد نفت ببندیم و همه نیز سهم بخواهیم، مطمئنا به نتایج خوبی برای آینده نخواهیم رسید.

بودجه‌نویسی در ایران بیشتر به فعل چانه‌ زنی شبیه است…هرچه قدر پول به بدنه عاطل و باطل تحقیقات تزریق شود، بازده و برون‌دادی نخواهد داشت…
ما هنوز به اقتضائات دنیای مدرن واقف نشده‌ایم…اگر ما بخواهیم بودجه را بخصوص بودجه جاری را با درآمد نفت ببندیم و همه نیز سهم بخواهیم، مطمئنا به نتایج خوبی برای آینده نخواهیم رسید.

دلیل این مساله این است که اساسا بودجه‌نویسی در ایران فرآیندی علمی ‌‌نیست بلکه بیشتر امری مبتنی بر بده و بستان است.
البته این مساله تا حدود زیادی طبیعی است، به هر حال ۳۰ استان و بیش از ۲۰ وزارتخانه بعلاوه ده‌ها سازمان و… طالب بخشی از درآمد ملی هستند و خود را در آن سهیم می‌‌دانند.

همین مساله بودجه‌نویسی را برای دستیابی به یک منطق علمی‌‌ در نخستین گام به چالش می‌‌کشد، چالشی که همواره بر سر راه بودجه ایران بوده است.
متاسفانه در تمام طول این سال‌ها برای غلبه بر این شرایط یک الگو و یا چارچوب مناسب نیز طرح‌ریزی و تعریف نشد. همه این‌ها باعث شده است که از سال‌ها پیش به این نتیجه رسیده‌ام که در روند بودجه‌نویسی ما کار علمی صورت نمی گیرد، بلکه بودجه‌نویسی در ایران بیشتر به فعل چانه‌ زنی شبیه است.

کار چانه زنی هم احتیاجی به کارشناس ندارد. بلکه باید عالی‌ترین مقام‌های دستگاه‌های دولتی چانه زنی‌های خود را انجام دهند تا لایحه‌ای تنظیم شود.
این کار یک بار دیگر باید در مجلس میان نمایندگان و مقامات دولتی تکرار شود تا لایحه به قانون بودجه تبدیل شود و همین قانون بودجه هم هیچ گاه به طور کامل اجرایی نمی‌شود و وقتی هم این اتفاق به طور مستمر رخ می‌دهد طبیعی است که دولت راحت‌تر است که قانون بودجه نداشته باشد و در طول سال براساس همین چانه‌زنی‌ها بودجه دستگاه‌ها را تخصیص دهد.

جهت مطالعه ادامه مطلب وارد لینک زیر شوید:
http://tarikhirani.ir/fa/news/7121

کانال قواعدبازی؛
https://whatsapp.com/channel/0029VawYtZeFCCoecyoMUf22